Opaska SOS pozwala seniorowi, który mieszka sam, jednym przyciskiem wezwać pomoc – do rodziny albo do całodobowego centrum teleopieki. To jedno z najprostszych rozwiązań, które daje spokój obu stronom.
Senior nosi opaskę na nadgarstku lub wisiorek na szyi. Po naciśnięciu przycisku urządzenie łączy się z zapisanymi numerami (rodzina, sąsiad) albo z centrum teleopieki, gdzie dyżurny rozmawia z seniorem przez głośnik i w razie potrzeby wzywa pogotowie lub powiadamia bliskich.
Wersja bez abonamentu dzwoni do zapisanych osób – jest tańsza, ale działa tylko wtedy, gdy ktoś odbierze. Usługa z centrum teleopieki kosztuje co miesiąc, ale dyżur trwa całą dobę. Wiele gmin prowadzi programy teleopieki dla seniorów – zapytaj w ośrodku pomocy społecznej.
Orientacyjnie: samo urządzenie od ok. 200 do 800 zł, abonament centrum teleopieki od kilkudziesięciu złotych miesięcznie. Zwróć uwagę na koszt karty SIM, okres umowy i warunki wypowiedzenia.
Teleopieka sprawdza się u seniorów samodzielnych. Jeśli bliski potrzebuje pomocy przy codziennych czynnościach, rozważ opiekunkę na kilka godzin dziennie.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie jest poradą prawną, podatkową ani medyczną. Przepisy i kwoty świadczeń się zmieniają – w konkretnej sprawie skontaktuj się z ośrodkiem pomocy społecznej, ZUS, księgową lub prawnikiem.
Tak, jeśli ma kartę SIM i GPS – działa wszędzie tam, gdzie jest zasięg sieci komórkowej. Modele domowe (z bazą) działają tylko w mieszkaniu.
Często tak – wiele gmin realizuje programy teleopieki dla osób starszych. Zapytaj w ośrodku pomocy społecznej o aktualne programy w Twojej miejscowości.